Drama - หน้า 17

เกมดังกล่าวกลายเป็นความจริง กฎเกณฑ์ของโลกกลับหัวกลับหาง และมนุษยชาติได้เข้าสู่ยุคใหม่ วิธีเดียวที่จะก้าวไปข้างหน้าคือการเป็นนักผจญภัย! เติบโตอย่างแข็งแกร่งด้วยการได้รับเลเวลเป็นวิธีเดียวที่จะก้าวไปข้างหน้าในโลกนี้! ในวันที่เขาเปลี่ยนแปลง Lin Moyu ได้รับอาชีพที่ซ่อนอยู่ซึ่งเป็นเอกลักษณ์: เนโครแมนเซอร์ จากนี้ไป หากมินเนี่ยนที่ถูกอัญเชิญตัวใดรอดมาได้ หลินม่อเยว่ก็ไม่สามารถตายได้ “ฉันจะนั่งบนบัลลังก์แห่งกระดูกนี้ เจ้าแห่งชีวิตและความตาย ฉันคือพลังแห่งธรรมชาติ!”

นารุคามิ ซูบารุ ฉายาจ้าวสายฟ้าและผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด ถูกทรยศและฆ่าโดยเพื่อนที่ไว้ใจขณะบุกโจมตีหอคอย ในขณะที่เขาใช้พลังทั้งหมดเพื่อช่วยเพื่อนร่วมรบ เขาก็เสียชีวิต—แต่กลับตื่นขึ้นมาเกิดใหม่ในอีก 20 ปีข้างหน้า โดยรู้ตัวว่าตนเองตายไปแล้ว ในยุคใหม่นี้

วูจิน นักพัฒนาเกมที่เพิ่งเลิกรากันไปได้ไม่นานก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก ดังนั้นเมื่อได้ยินว่าบอสตัวกลางในเกมของพวกเขามีต้นแบบมาจากเขา เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเพิ่มคุณสมบัติบางอย่างเข้าไปเพื่อให้ตัวตนเสมือนของเขาดูสูงส่งขึ้นอีกนิด แต่ไม่รู้เลยว่าอีกไม่นานเขาจะต้องติดอยู่ในร่างของวายร้ายตัวนั้น! ด้วยโอกาสรอดชีวิตเพียง 1 ใน 1,000 วูจินจึงต้องรับมือกับตัวแปรมากมายที่นำพาเขาไปสู่หายนะที่ใกล้เข้ามา การปรับแต่งตัวละครที่เขาทำลงไปจะพลิกสถานการณ์มาเข้าทางเขาหรือไม่?

เมื่อเซกุน ฮัน วัย 16 ปี ผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักแข่งมอเตอร์ไซค์ กลับบ้านในคืนหนึ่งหลังจากต่อสู้กับพวกนักบิด เขาพบว่าพ่อแม่และพี่ชายของเขาถูกแวมไพร์ฆ่าตาย เซกุนโกรธแค้นและเริ่มออกล่าแวมไพร์! เขาจะกลายเป็นแวมไพร์หรือจะตายในฐานะมนุษย์? การต่อสู้อันโหดร้ายระหว่างแวมไพร์และนักล่าแวมไพร์เริ่มต้นขึ้นในกรุงโซล!

ผู้แจ้งข่าวของรัฐบาลกลาง ‘เบค ยีซู‘ และ ‘เบค โดยอง‘ หัวหน้าแก๊งอาชญากรเป็นพี่น้องฝาแฝดกัน ด้วยใบหน้าที่เหมือนกันทำให้สองพี่น้องฝาแฝดมีชีวิตที่แตกต่างกันจนถึงปัจจุบัน อี้ซูซึ่งถูกแก๊งหักหลัง ละทิ้งตัวตนของเขาเพื่อมาเป็นน้องชายของเขา เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางคนนี้กำลังจะกลายเป็นหัวหน้าแก๊งในไม่ช้า

เรื่องย่อ: เขาเก็บเด็กคนหนึ่งมาเลี้ยง ท่ามกลางการเยาะเย้ยของโลกใบนี้ เด็กที่เขาเลี้ยงดูโดยกักขังไว้ตลอด 20 ปี ได้กลายเป็นทั้งลูกสาว… และผู้หญิงของเขา ในสถานที่ที่เขาซ่อนไว้เป็นความลับอย่างมิดชิดนี้ พวกไฮยีน่าที่ได้กลิ่นเงินก็เริ่มปรากฏตัวขึ้น “เฮ้ยลุง… ได้ข่าวว่าเงินโคตรเยอะเลยไม่ใช่เหรอ? แบ่งเงินค่าขนมมาให้พวกเราใช้หน่อยดิ”